سلام خدای مهربونم...

      نمیدونم واقعا چه جوری برات بنویسم٬ یعنی اصلا روم نمیشه!

دیشب تو برام کاری کردی که من از خجالتت تا صبح نخوابیدم و بخاطر کاری که واسم کردی٬ همش اشک ریختم و با اشک و شرمندگی ازت تشکر کردم و تا آخر عمر هم تشکر خواهم کرد...

     واقعا دیشب نهایت عشق رو دیدم...آره٬ منظورم عشق تو به بنده هاته! تا حالا هیچ عاشقی رو مثل تو ندیده بودم...!

     با اینکه من اصلا در اون حدی که خودت خواستی نبودم ولی خواستمو دادی بهم!

باور کن هنوز باور کردنش برام سخته...!

     خداااااااااااااا؟ آره٬ من دارم صدات میکنم٬ من همون بنده ی خاکیه خودت٬ همون بنده ی گناهکارت٬ همون مخلص همیشگیت٬ همونی که تا آخر عمر شرمندت میمونه همونی که دیگه فکر کنم خودت بهتر بشناسیش...!

      نمیدونم دیشب صدای دلمو شنیدی یا نه؟ که مطمئنم شنیدی! ولی من اگه جای تو بودم اصلا گوش نمی دادم...! دیشب دلم داشت بهت میگفت: چطور اینکاری که واسم کردی رو جبران کنم؟! دیشب دلم اشک میریخت و شرمنده ی تو بود و الآن هم هست و همیشه هم خواهد بود...

     اگه هر عاشق دیگه ای بود فکر میکنی میتونست اینقدر کارهای خلاف میل خودشو که معشوقش انجام میده٬ تحمل کنه؟! شاید دفعه ی اول ندید بگیره٬ دفعه ی دو ببخشه و دفعه ی سوم تذکر بده و بازم ببخشه٬ ولی دفعه های بعد دیگه اگه خودش هم اونو ببخشه دیگه از دلش میفته و...! ولی پس تو چه جور عاشقی هستی که دفعه ی اول و دوم و سوم که هیچ٬ حتی تا بی نهایت بار هم اگه کارامونو تکرار کنیم٬ بازم میبخشی و از همه مهمتر ذره ای از عشقت هم نسبت به این یک مشت خاک کم نمیشه و بازم خواسته هاشو برآورده میکنی و اونو شرمنده ی خودت میکنی؟!!!

    واقعا ما بنده ها باید عشقو از تو یاد بگیریم...بابا دست خوش...تو دیگه کی هستی...!!!

                                                     مخلص و شرمنده ی همیشگیه تو: یک مشت خاک

نوشته شده توسط یک مشت خاک در یکشنبه 25 آذر1386 ساعت 1:23 بعد از ظهر موضوع دل نوشته های "یک مشت خاک" | لینک ثابت

سلامی مجدد خدمت همه ی شما دوستان و همراهان عزیز...

من از چند وقت پیش قصد داشتم یک مشاعره ی عمومی بذارم و حالا بعد از این مدت بالاخره الآن این فرصت رو پیدا کردم که اینکار فرهنگی-هنری رو صورت بدم؛

شرایط مشاعره:

1)   هر کس هر چند بار که بخواد می تونه تو مشاعره شرکت کنه.

2)   یک نفر نمیتونه 2 بار پشت سر هم شعر بگه و اگه بخواد چند بار شرکت کنه باید یک شعر رو که گفت شعر بعدیشو بعد از نفر یا نفرات بعد بگه.

   *3) مشاعره به این صورت انجام میشه؛ که یک نفر یک بیت میگه و نفر بعدی باید آخرین حرف بیت نفر قبلی، اولین حرف و آغازگر بیتی باشه که می خواد بگه.

حالا من و تنها مشاعره رو شروع می کنیم و شما دوستان در قسمت نظرات این پست ادامش بدین؛

یک مشت خاک:     هیچ آدابی و ترتیبی مجو

                                                         هرچه می خواهد دل تنگت بگو

تنها:                  و عشق صدای فاصله هاست

                                        صدای فاصله هایی که غرق ابهامند

حالا شما دوستان ادامه بدین...

نوشته شده توسط یک مشت خاک در جمعه 23 آذر1386 ساعت 4:6 بعد از ظهر موضوع مشاعره ی عمومی | لینک ثابت