یک مزاح بمبی!

دیروز داشتم سایت Yahoo mail  را گشت می‌زدم که فهمیدم Yahoo mail در لیست کشورهای خودش یعنی Yahoo mail، اسم ایران را حذف کرده! خیلی برایم عجیب بود که Yahoo mail یعنی سایتی با عظمت و گستردگی Yahoo mail چنین حرکتی انجام داده و اسم ایران را حذف کرده! Yahoo mail یعنی سرویسی که میلیونها نفر کاربر دارد، Yahoo mail یعنی سایتی که روزانه هزاران هزار بازدیدکننده دارد، Yahoo mail یعنی سرویسی که آدرس ایمیل من و شما در آن ثبت شده...

به هر حال به مسوولان Yahoo mail ایمیل زدم و درخواست کردم که نام ایران را به Yahoo mail اضافه کنند... البته از اشتباه نگارشی عذرخواهی می‌کنم، درخواست کردم نام ایران را به لیست کشورها در صفحه‌ی ثبت نام Yahoo mail اضافه کنند. با این تفاسیر، Yahoo mail جواب داد که سایتی مثل ما یعنی سایت Yahoo mail واقعاً نمی‌تواند به تک تک کاربران شخصاً جواب بدهد و از همین رو ما دوباره به Yahoo mail سر زدیم و به بخش کمک و راهنمایی در Yahoo mail هم مراجعه کردیم و Yahoo mail را دوباره دیدیم ولی فهمیدیم که Yahoo mail باز هم اسم کشور ما را در لیست کشورهایش نگذاشته است.

من در اینجا ضمن انتقاد از Yahoo mail که اسم کشور ما را از لیست کشورهای بخش ثبت نام سرویس Yahoo mail حذف کرده، اعلام می‌کنم که ای Yahoo mail، تویی که اسم بی‌مسمای Yahoo mail را داری که اصلاً معلوم نیست در این ترکیب اضافی Yahoo mail هر کلمه چه معنایی دارد...

اگر سرتان درد گرفت از اینکه این همه Yahoo mail خواندید، من معذرت می‌خواهم! قول می‌دهم در پستهای بعدی دیگر اینقدر پشت سر هم ننویسم Yahoo mail و از کلمات دیگری به جای Yahoo mail استفاده کنم. به هر حال Yahoo mail یک بمب است که اینطوری باید مجبورش کنیم بترکد. Yahoo mail حالت خوبه؟ Yahoo mail چه طوری؟ Yahoo mail سلام برسون به بچه‌ها! Yahoo mail ما رو داشته باش. Yahoo mail کاری نداری؟ Yahoo mail خداحافظ... راستی Yahoo mail، منو ببین Yahoo mail، داری می‌ری در رو هم پشت سرت ببند Yahoo mail! حالا دیگه خداحافظ Yahoo mail

بمب‌گذاری می‌کنیم!

الا بذکر الله تطمئن القلوب...

تعداد تپش‌های قلبم را می‌توانم در این لحظات بشمارم و صدایشان را بشنوم. قرار است دست به کبریت ببرم و فیتیله را شعله‌ور کنم. قرار است جرقه را بزنم. بذر مدتها فکر و مطالعه و مذاکره و تلاش و رخصت طلبیدن از بزرگترها، تا لحظاتی دیگر کاشته می‌شود تا جوانه بزند. و این جوانه مگر با دستهای شما نخواهد رویید...

 

شتاب‌زدگی و عجله، جوانی و شور جوانی، ابتدای راه و جهالت به آینده... اینها ویژگی‌ها و خصلتهای ذاتی انسانها هستند حتی تا لحظه‌ی مرگ و اگر یک قرن از عمر نیز سپری کرده باشد. ما در مقابل تجربیات گذشتگان و آمال آیندگان، در مقابل اندیشه‌ی بزرگان و رویاهای نوابغ، جوانیم و جوان خواهیم ماند.

 

شخصیت دشمن‌تراشی دارم، دلیلش را نمی‌دانم اما واقعیت این است که اگر نزدیکم نباشی و با خودم رو در رو، کلمه به کلمه و حس به حس گفت‌وگو نکرده باشی، دلیلی برای تایید و پسندیدن افکار و رفتارم نخواهی یافت. با همه‌ي‌ این احوال و اوصاف، همانطور که یاد گرفته‌ام در بسیاری از موارد و در لحظات اوج بیم و امید، اضطراب و هیجان، ترس و رجاء "من" خود را با تمام دشواریهایش کنار بگذارم و به "ما" بپیوندم، این پیشنهاد را به شما هم می‌دهم. کوروش ضیابری را علی‌الحساب فراموش کنید و به ایران فکر کنید. به ایران هخامنشی، اگر دوستش دارید، به ایران اشکانی اگر دوستش دارید، به ایران سلوکی اگر دوستش دارید، به ایران ساسانی و سرانجام به ایران اسلامی اگر دوستش دارید.

 

هر کدام از شما در ذهن خود تعریفی از ایران دارید. عده‌یی ایران را مام وطن می‌دانید و در هرجای دنیا که باشید، عطیه‌ی الهی یعنی سرزمین را با خود و در کنار خود می‌بینید. همان وطنی که یعنی "خلیج همیشه فارس"، عده‌یی ایران را سرپناه و خانه می‌دانید، عده‌یی گل شب‌بوی آماده برای رویش و شکوفایی، عده‌یی سنگر مبارزه و عده‌یی هم خانه‌ی ویرانه‌یی که امیدی به ساختش نیست و...

 

در هر کدام از این دسته‌ها که هستید و هر تصوری که به این نام یعنی "ایران" دارید، مطمئناً درصدی از غیرت و عرق ملی در وجودتان هست. من در همین لحظات زیبا و عارفانه، جرقه‌ی بمبی دیگر را خواهم زد که اگر ایرانی باشید، به سربلندی و آبروی ایرانی فکر می‌کنید و ملیت خود را شناسنامه‌یی می‌دانید که بدون آن مجهول‌الهویه خواهیم بود، کمک می‌کنید تا به منفجرش کنیم.

 

یاهو به عنوان یکی از دو پورتال بزرگ اینترنتی، نام ایران را از لیست صفحات ثبت نامش حذف کرده. یعنی وقتی که به عنوان یک ایرانی بخواهید از گوشه‌یی در دنیا، ثبت نام کنید و شناسه‌یی مجازی برای خود بسازید، با نام هر دهکوره و تکه خاکی برخورد می‌کنید غیر از سرزمین پاک و اهورایی خودتان. یعنی اینکه نمی‌خواهند سرپا باشیم، نمی‌خواهند باشیم، نمی‌خواهند ایرانی دوران کوروش کبیر باشیم... می‌خواهند ایرانی روزهای آغا محمد خان قاجار باشیم. بی‌خاصیت، آرام، بی‌غیرت، ساکن و بی‌حرکت، نادان و جاهل، مشغول به درگیریهای داخلی...

 

Yahoo mail کلمه‌یی است با وزن اینترنتی مشابه Arabian Gulf و کمی بیشتر. در جست‌وجوهای مردم دنیا، معمولاً یکی از 300 keyword یا کلمه‌ی کلیدی اصلی جست‌وجو شده در موتورهای جست‌وجو است و حتی از کلماتی مثل بوش یا ایران هم آن را بیشتر می‌کاوند.

 

لینک زیر را هر کجا که می‌توانید، در وبلاگها، سایتها، فوروم‌ها و صفحات اینترنتی‌تان قرار بدهید و با متنی که در صفحه‌ی اصلی بمب گوگلی Hello Yahoo به عنوان سومین بمب گوگلی سالهای اخیر مردم ایران قرار گرفته و به تایید چندین مترجم و ویراستار ایرانی و انگلیسی رسیده، همدردی و همفکری کنید. پروژه‌ی "سلام یاهو" پروژه‌ی کوروش ضیابری نیست. با همه‌ی تنفری که از او دارید، کمک کنید تا مردان یاهو متن قرار گرفته در آن صفحه را بخوانند. کوروش ضیابری، حسین درخشان، پندار یوسفی... این نامها را با هر وزن و اندازه‌یی که دارند، کنار بگذارید، لطفاً. من هم یک ایرانی‌ام، مثل شما، مثل شما و مثل شما...

 

این هم لینکی که وظیفه داریم دقیقاً با عنوان Yahoo mail به آن لینک دهیم و پخشش کنیم تا کاربرانی که به دنبال ایمیل ساختن در یاهو هستند، اول بدانند با سایتی طرف هستند که کشورها را یکی درمیان به رسمیت می‌شناسد، و بعد در آن ثبت نام کنند:

 

 


 

نوشته شده توسط یک مشت خاک در سه شنبه 1 آبان1386 ساعت 7:24 بعد از ظهر موضوع غیره... | لینک ثابت